رستوران نمونه

"ما هميشه سعي مي کنيم تا غذا را با بالاترين کيفيت به مشترينان ارائه کنيم." به جرات مي توان گفت اين جمله شعار و سرلوحه ي کار رستوران نمونه  با بيش از نيم قرن فعاليت در صنف غذا و رستوران است.

"کيفيت غذا و رضايت مشتري اولويت اول ماست"اميدواريم با ميزباني شايسته از شما خاطراتي خوشي از رستوران نمونه نارون را برايتان رقم بزنيم.

 

 

 

اماکن دیدنی شهر قزوین

1399-06-16 07:21:36 11

اماکن دیدنی شهر قزوین
( بخش اول )

قلعه الموت قزوین

قلعه الموت  یا به گویش محلی «قلعه حسن» یکی از قلعه‌های منحصربه‌فرد تاریخی در ایران محسوب می‌شود. نام الموت در تاریخ ایران با نام اسماعیلیه گره خورده است و حسن صباح به‌عنوان رهبر فرقه اسماعیلیه از این قلعه به‌عنوان پایگاه حکومت خود و برای ترویج عقاید اسماعیلیه استفاده می‌کرد. در اسناد تاریخی از قلعه حسن صباح در دوره صفوی با عنوان زندان یاد شده است؛ اما کاوش‌های باستان‌شناسی در قلعه نشان می‌دهد که دژ الموت محل زندگی افرادی بوده که از مرتبه اجتماعی خاصی برخوردار بودند. با مساحت دو هزار متر مربع، قلعه الموت بر فراز صخره‌ای به بلندای ۲۱۶۳ متر از سطح دریا قرار دارد. پیرامون دژ از هر چهار سو با پرتگاه محاصره می‌شود و تنها راه ورود به قلعه در انتهای ضلع شمال شرقی است. بنای قلعه از دو بخش غربی و شرقی تشکیل می‌شود. قسمت باختری که دارای ارتفاع بیش‌تری است جورقلا (یعنی قلعه بالا) و پیلاقلا (یعنی قلعه بزرگ) خوانده می‌شود. این قلعه در شوال ۶۵۴ هجری قمری به‌ دستور هلاکو به آتش کشیده شد و از آن پس به‌‌عنوان تبعیدگاه و زندان مورد استفاده قرار گرفت. ویرانه‌های به‌جامانده از قلعه در تاریخ ۱۲ بهمن ۱۳۸۱ با شماره‌ی ثبت ۷۲۵۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

قلعه الموت - قلعه حسن صباح

 

دریاچه اوان

دریاچه‌ اوان   در استان قزوین و در منطقه معروف الموت در کنار روستای اوان قرار دارد. بیش از ۷۰،۰۰۰ متر مربع مساحت دارد، در ارتفاع ۱۸۱۵ متری از سطح دریا واقع شده است. طول آن در طویل‌ترین قسمت ۳۲۵ متر و عرض آن ۲۷۵ متر است. این دریاچه تنها از آب چشمه‌های کوچک زیرزمینی موجود در بستر دریاچه تغذیه می‌شود و بخش ناچیزی از آب آن هنگام بارندگی تامین می‌شود. عمیق‌ترین بخش دریاچه که توسط یک تیم غواصی در ۱۸ مرداد ماه سال ۹۲ با استفاده از دو دستگاه دایو کامپیوتر سانتو اندازه‌گیری شده است، ۶.۸ متر با دمای آب ۲۳ درجه سانتیگراد و میدان دید در زیر آب کمتر از یک متر است که در جنوب شرقی آن واقع شده‌ است. البته برخی از مردم محلی عمق‌های متفاوتی را برای این دریاچه عنوان کرده‌اند که تیم غواصی چنین چیزی را تایید نکرد. بستر دریاچه مملو از لجن و رسوبات ته‌نشین شده است که حالت چسبندگی بسیاری دارد. از سرریز آب دریاچه نیز رود کوچکی تشکیل می‌شود که مورد استفاده کشاورزان روستاهای کوشک و آیین قرار می‌گیرد. در تابستان این دریاچه محل ماهی‌گیری و قایق‌رانی و در پاییز مامن پرندگان مهاجر مانند قو، غاز و مرغابی و در زمستان با توجه به برودت هوا و یخ زدن سطح آن قابل اسکی سواری است.
این دریاچه توسط سازمان میراث فرهنگی در ۲۰ بهمن ۱۳۸۹ در فهرست میراث طبیعی ایران قرار گرفت. 

دریاچه اوان

 

دره گرماگلو

دره گرماگلو در استان قزوین واقع است. این دره در مسیر دسترسی به قلعه الموت قرار گرفته است و پل فلزی از روی آن عبور می‌کند. دره گرماگلو در ارتفاع ۱۷۷۰ متری از سطح دریا واقع است و جهتی شمال شرقی-جنوب غربی دارد. دره از دو بخش با عرض بسیار کم و بخشی با عرض وسیع در وسط این دو بخش تشکیل شده است. طول دره در حدود ۶۰۰ متر است. در کف دره رودخانه‌ای جاری است. آب شرب مردم روستای گازرخان از چشمه‌های اطراف تامین شده و رودخانه‌های فصلی از کوه‌های هودکان و شاتان سرچشمه می‌گیرد‌، از دره‌های زیبای اغوزبن، خرازرو و دومکی می‌گذرد و از گرماگلو به طرف مزارع گزادشت سرازیر می‌شود. دسترسی به درون دره از طریق پایین‌دست روستای گازرخان و از طریق مسیر رودخانه امکان‌پذیر است.

دره گرما گلو

 

پارک جنگلی باراجین و دهکده طبیعت

پارک جنگلی باراجین و دهکده طبیعت در دو کیلومتری شمال شهر قزوین قرار گرفته است. در پارک جنگلی باراجین می توانید شهر قزوین را زیر پای خود ببینید. این پارک جنگلی که از گذشته‌های دور تفرجگاه اهالی قزوین محسوب می‌شد، محلی مناسب برای گذراندن اوقات فراغت و لذت بردن از هوای مطبوع و کوهپایه‌ای است. همچنین جاری بودن رودخانه ارنزک زیبایی پارک را دوچندان می‌کند. از امکانات پارک باراجین می‌توان به زمین چمن، پیست دوچرخه و موتور سواری، شهربازی و کمپینگ‌هایی با قیمت مناسب برای مسافران اشاره کرد. در دل این پارک جنگلی دهکده‌ای قرار دارد که یکی از مهم‌ترین زیست بوم‌های کشور به‌شمار می‌رود. در دهکده طبیعت از انواع حیوانات در گونه‌های مختلف نگهداری می‌شود که برخی از آنها در نوع خود بی‌نظیر هستند. از ویژگی‌های منحصربه‌فرد دهکده طبیعت غذا دادن به حیوانات با دست خودتان است. 

پارک جنگلی باراجین -پارک فدک

 

کاروانسرای سعدالسلطنه قزوین

کاروانسرا یا سرای سعدالسلطنه یکی از مشهورترین جاذبه‌های گردشگری قزوین است که قدمت آن به زمان ناصرالدین شاه در دوران قاجار بازمی‌گردد. این کاروانسرا در مرکز شهر قزوین در خیابان امام خمینی، در نزدیکی بازار قدیم قزوین و عمارت چهل ستون واقع شده است. این کاروانسرا بزرگ‌ترین کاروانسرای سرپوشیده جهان و بزرگ‌ترین کاروانسرای درون شهری ایران است.

کاروانسرای سعدالسلطنه قزوین

 

بازار قزوین

 دارای چهار در است؛ در شمالی به تیمچه‌ی سرباز، در جنوبی به تیمچه‌ی سرپوشیده، در شرقی به سرای وزیر و در غربی به چهارسوقی کوچک باز می‌شود. مهم‌ترین بخش‌های مجموعه‌ی بازار قزوین شامل مسجد النبی، کاروانسرای سعدالسلطنه، سرای وزیر، سرای حاج رضا، سرای رضوی، سرای خوش‌ نویسان قزوین، تیمچه‌ سرباز، تیمچه‌ سرپوشیده، تیمچه‌ حاج‌ سید کاظم، تیمچه‌ درویش‌ مهدی، تیمچه‌ حاج‌ محمدتقی، سرای شاه، سرای نقدعلی، سرای حاج محمدباقر، سرای دالان دراز، سرای ضراب‌خانه، سرای نگار‌ السلطنه، سرای بهشتی، بازار قیصریه، گرمابه‌ سعدیه، گرمابه‌ رضوی و حیاط قهرمانی است. در دوره صفویه محیط بازارها وسعت یافتند و هر بازار به صنفی خاص تعلق داشت. در گذر هر کدام از بازارها، مسجد، حمام، سراها، تیمچه‌ها (مرکز تجارت) و قیصریه‌های (محل صنعتگران) وجود دارد. بازار قیصریه قزوین با تاق‌های آجری و ارتفاع بسیار زیاد، بخش‌ها‌یی از بازار قزوین محسوب می‌شود. 

بازار قزوین

 

کلیسای کانتور

کلیسای کانتور هنگام اشغال ایران در جنگ جهانی دوم، توسط روس‌ها ساخته شد. ورودی کلیسا در ضلع غربی آن قرار دارد و شامل فضای ورودی با سقف شیب‌دار و درب ورودی می‌شود. در حیاط کلیسا دو سنگ قبر جای گرفته‌اند. یکی از آن‌ها به یک خلبان روس و دیگری به مهندسی روس تعلق دارند که در ایران جان خود را از دست دادند. یکی از دو اتاق واقع در در کلیسای کانتور، برای تعویض لباس کشیش استفاده می‌شد. صلیب نصب شده زیر گنبد کلیسا با خطی مورب روی آن، نمادی از مسیحیان ارتدوکس است. دلیل وجود این خط مورب به یکی اعتقادات ارتدوکس‌ها بازمی‌گردد. آن‌ها معتقدند که علاوه بر بسته بودن دست‌های حضرت عیسی (ع)، پاهای وی را نیز به صورت اریب به صلیب کشیده بودند تا زجر بیشتری را متحمل شود.

کلیسای کانتور

 

کاخ چهل ستون قزوین

کاخ چهل‌ستون قزوین معروف به عمارت کلاه فرنگی، در شهر قزوین قرار دارد و تنها کوشک باقی‌مانده از مجموعه کاخ‌های سلطنتی روزگار شاه تهماسب به‌شمار می‌رود. در دوره صفویه و زمانی که قزوین پایتخت کشور محسوب می‌شد، از این بنا با نام کلاه فرنگی یاد می‌کردند. نقشه‌ی بنا دارای طرحی با محورهای چلیپایی (صلیبی) و برون‌گرا است. در چهار طرف سالن وسیع طبقه اول، چهار اتاق با هندسه متفاوت از یکدیگر جای گرفته‌اند. با چهار ایوان، در گذشته هوای مطبوعی در عمارت جریان داشت که امروزه برای محصور کردن و حفظ تزیینات، این ایوان‌ها با پنجره بسته شده‌اند. کاخ چهل‌ستون قزوین در بهمن ماه سال ۱۳۳۴ به شماره ۳۸۹ در فهرست آثار تاریخی ایران به ثبت رسید. 

کاخ چهل ستون قزوین

 

بازار سعدالسلطنه قزوین

بازار سعدالسلطنه قزوین با معماری جالبی که دارد، یکی از مهم‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر قزوین است. سابقه‌ی بازار به هزار سال پیش برمی‌گردد، اما در دوران صفوی و با پایتخت شدن شهر قزوین، این بازار گسترش یافته و بخش‌های زیادی چون سرای سعد‌السلطنه به آن افزوده شده است. در واقع این بازار از دوران صفویه پابرجا است، اما بخش‌های زیادی از آن در دوران قاجار تکمیل شده است.

بازار سعدالسلطنه

 

عمارت باغ سپهدار

عمارت باغ سپهدار در دو طبقه ساخته شده است. طبقه‌ی همکف آن شامل مجموعه‌ای از چند اتاق با کاربری خدماتی، راهرو و یک سالن مرکزی می‌شود و طبقه‌ی فوقانی نیز از تعدادی اتاق و یک تالار مستطیلی شکل تشکیل شده است. این عمارت را شبیه کوشک ساخته‌اند و بنای مستقل آن را فضای باز و مشجر احاطه کرده است. ایوان عمارت هم به‌صورت غلام‌گردشی است؛ بدین معنا که راهرویی دور‌تا‌دور بنا می‌گردد. در اضلاع شرقی و غربی عمارت، هفت ستون و در اضلاع شمالی و جنوبی آن پنج ستون قرار گرفته‌اند. البته در تقاطع اضلاع، ستون‌های مشترک به‌کار رفته است. از دیگر نکات معماری عمارت، اختلاف ارتفاع کف عمارت با کف حیاط محسوب می‌شود. هم اکنون عمارت باغ سپهدار میزبان موزه‌ی کشاورزی است و در آن از ادوات قدیمی کشاورزی و دامپروری برای مشاهده‌ی عموم نگهداری می‌شود. از جمله این ادوات می‌توان به گاوآهن، خرمن‌کوب و انواع داس، اره و حوض‌های سنگی آبشخور چارپایان اشاره کرد. عمارت باغ سپهدار در تاریخ ۳ اسفند ۱۳۷۷ با شماره‌ی ثبت ۲۲۲۷ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید. 

عمارت باغ سپهدار

 

حسینیه امینی ها

حسینیه امینی ها از خانه‌های زیبا و اعیانی قزوین است که توسط حاج محمد رضا امینی از اعیان تجار قزوین در غرب رودخانه دزج ساخته شد. در زمان پهلوی اول رودخانه دزج را پر کردند و خیابان مولوی به‌جای آن احداث شد. این ساختمان را در سال ۱۲۷۵ هجری قمری در دو طبقه و با مبلغ چهل و هشت هزار تومان بنا کردند. میان دو حیاط شمالی و جنوبی بنا، سه تالار وجود دارد که به موازات یکدیگر از شرق به غرب امتداد یافتند. تالارها ارسی‌های بسیار زیبایی داشته‌اند که در هنگام روضه خوانی با بلند کردن آن‌ها، هر سه تالار فضایی واحد را به‌وجود می‌آورند. در وسط تالار بزرگ چهل‌چراغی آویخته را می‌توان دید و فرش‌های تالار یک‌تخته و عتیقه بوده‌‌اند. در سال ۱۳۰۳ هجری قمری، مرحوم حاجی محمد رضای امینی برای خیرات و مبرات یک دهات را جهت روضه خوانی و اطعام مساکین در محرم، صفر و رمضان وقف این حسینیه کرد. 

حسنیه امینی ها

 

امامزاده شاهزاده حسین قزوین

امامزاده شاهزاده حسین قزوین بقعه‌ی مطهر یکی از فرزندان امام رضا (ع) است که به روایت راویان، در سن دو سالگی هنگام هجرت ایشان از مرو به خراسان، در شهر قزوین فوت و دفن شد. بقعه شاهزاده حسین(ع) با دو ورودی از سمت شمال و جنوب، در میان صحنی بزرگ قرار دارد. ورودی شمالی دارای طاق نما و شش مناره‌ است که هر یک با کاشی‌کاری‌هایی بسیار زیبا تزیین شده‌‌اند. در اطراف صحن نیز می‌توان ایوان‌هایی مزین به کاشی‌کاری را در طرح‌های مختلف دید. ورودی بقعه را با مقرنس‌کاری و تزیینات مختلف زینت بخشیده‌اند که در دوره قاجاریه با افزودن ایوانی به آن، شکل تازه‌ای یافت. در بخش غربی و شرقی بقعه، دو رواق با گچبری و کاشی‌کاری مشاهده می‌شود که با نام‌های بالا سر و پایان پا شهرت دارند. همچنین فضای داخل بقعه شاهزاده حسین(ع) با کاشی خشتی هفت رنگ، بدنه آن با آینه‌کاری و زیر گنبد با کتیبه‌هایی به خط ثلث در زمینه‌ی لاجوردی تزیین شده‌ است.‌ این بنای زیارتی که قدمت آن به دوره ایلخانی بازمی‌گردد، در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ با شماره‌ی ثبت ۳۳۹ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

امامزاده حسین

 

بقعه‌ حمد الله مستوفی

بقعه‌ حمد الله مستوفی در شهر قزوین، بارگاهی است به‌جا مانده از دوران ایلخانان مغول که قدمتی حدود ۷ قرن دارد. حمدالله مستوفی نویسنده، تاریخ‌نگار و مولف تاریخ گزیده، نزهه القلوب و ظفر نامه، از آثار دوره ایلخانی، بود. یکی از ویژگی‌های منحصربه‌فرد بنا که با سبک معماری آذری ساخته شده، گنبد فیروزه‌ای رنگ و مخروطی شکل آن و کتیبه‌ای است که به خط ثلث به معرفی پدران و آثار مستوفی می‌پردازد. بقعه‌ حمد الله مستوفی در تاریخ ۲۰ بهمن ۱۳۱۸ با شماره‌ی ثبت ۳۳۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسید.

بقعه حمدالله مستوفی